Reflectie: leren van het verleden

Zeventig jaar stedelijke vernieuwing

Nu de economische crisis overwonnen is, komt de hoofddoelstelling uit de ISV/GSB-periode – het tegengaan van de concentratie van kwetsbare groepen – geleidelijk weer terug op de agenda. Het samenspel van economische, beleidsmatige en maatschappelijke ontwikkelingen lijkt bij te dragen aan segregatietendensen, waardoor verschillen tussen en binnen steden toenemen. Een ontwikkeling waarop ook wordt gewezen in studies van onder andere de WRR, het SCP en het PBL. In de grote steden dreigt bovendien een suburbanisatie van armoede, waardoor de kloof tussen de welvarende binnensteden en de buitenwijken van de havenots verder groeit.

In een aantal opzichten lijkt de huidige situatie in ons land op die van eind jaren ’80 van de vorige eeuw. Na de toenmalige economische crisis en de bezuinigingsprogramma’s van de eerste twee kabinetten Lubbers was de economische dynamiek hersteld, maar de sociale ongelijkheid gegroeid. Ook nu is er een crisis achter de rug, gaat het evident beter met de steden, maar zijn armoede en ongelijkheid in veel wijken nog steeds bittere realiteit voor vele stadsbewoners. Verschillende steden zien de verschillen in welvaart en leefbaarheid tussen wijken toenemen. Overheden, corporaties en maatschappelijke instellingen pakken het werken aan vitale wijken weer voorzichtig op. Wat kunnen we leren van de beleidsontwikkelingen sinds de Tweede Wereldoorlog?

Relectie leren van het verleden