Samenwerken aan (T)huis in de Wijk

Graag pak ik het stokje over. Inclusief wonen vind ik een kernopgave voor woningcorporaties. Hoe mooi zou het zijn als ook mensen die om wat voor reden dan ook een steuntje in de rug nodig hebben, een (t)huis hebben. Een eigen plek. Als basis om erbij te horen. Dat kunnen wij als woningcorporatie echter niet alleen. Zoals Erik Dannenberg terecht stelt, is hiervoor inzet van de hele samenleving en een samenhangende aanpak van partijen nodig.

We kunnen, als voorbeeld, alleen maar duurzaam huisvesten als mensen de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. Zowel voor henzelf als voor de omgeving. Deze ondersteuning wordt veelal geleverd door zorg en welzijn. En decentraal gefinancierd door de Wmo. En zo is de cirkel rond. Juist op lokale schaal kunnen we via samenwerking het verschil maken.

Als woningcorporatie werken we steeds intensiever samen met partijen, gericht op zorg, werk, welzijn en gemeente. Onlangs hebben we in ’s-Hertogenbosch de handen ineen geslagen en praktische werkafspraken gemaakt, de ‘vijf vuistregels’. Voor iedereen een woonplek en (zicht op) werk, dagbesteding en inkomen. Maar óók eigenaarschap op zorg en (snelle!) hulp bij crises. Zodat situaties niet escaleren, met overlast en intolerantie als gevolg. We gaan hiermee experimenteren.

Dit lukt alleen als professionals in wijken ruimte krijgen om de goede dingen te doen. Geen regels of organisatiebelangen die belemmeren, maar de vrijheid voelen en nemen dat te doen wat bijdraagt aan de oplossing. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat we soms een woning met spoed toewijzen. Van begeleiders vragen we flexibiliteit en snelheid in het leveren van zorg/begeleiding. Alleen zo krijgen we samen het benodigde vertrouwen van kwetsbare bewoners zelf. Maar ook van hun directe omgeving. Mensen die vaak al veel doen en die we keihard nodig hebben om inclusief wonen écht mogelijk te maken.

Als bestuurders zijn we aan zet om deze manier van (samen)werken te faciliteren. Om zo echte doorbraken op lokaal niveau te realiseren. We zien al goede voorbeelden!

Graag wil ik Sjef Czyzewski, bestuurder bij GGZ-instelling Antes, vragen om hierop te reageren vanuit het perspectief van de zorg.