Van visionair denken naar radicaal doen

Afscheidsblog

Bij ons thuis spraken we vroeger standaard drie talen door elkaar. We dachten er eigenlijk niet over na; we deden het gewoon. Ik groeide op in Brazilië en in Nederland, met een Italiaanse moeder en een Nederlandse vader. Voor ons was het normaal om over grenzen heen te kijken, om het beste van alles te combineren. Onze keuken was bijvoorbeeld één groot laboratorium waar ik leerde alles te proeven. Mijn basis is dus complex. En als architect en stedenbouwkundige heeft die basis mij enorm geholpen.

Voor mijn werk hopte ik tussen Nederland, Brazilië, Duitsland en België en dook ik in uiteenlopende stedelijke ontwikkelingen. Daarachter gaat altijd dezelfde complexe vraag schuil: hoe creëer je een gezonde en aantrekkelijke leefomgeving? En door de jaren heen is die vraag steeds complexer geworden. Bijvoorbeeld door de afspraken op het vlak van de energietransitie, circulaire economie en klimaatadaptatie. Mijn mondiale blik en affiniteit met complexiteit blijken daarbij steeds relevanter. Waar ik bij anderen vaak een angst proef voor alles wat ingewikkeld of onbekend is – en dus algauw wordt gedacht in termen van risico’s, afgebakende budgetten en eigen verantwoordelijkheden –, geniet ik juist van het ‘kaderloos’ denken. Van het proberen begrijpen en beheersen van de complexe werkelijkheid en die zoektocht naar patronen, verbanden en relaties tussen de verschillende maatschappelijke opgaven in de stad.

Bij Platform31 heb ik met het programma duurzaamheid gewerkt aan het wegnemen van die angsten. Door te laten zien dat we juist die complexiteit en zoektocht moeten omarmen. Want, zoals ik vroeger in onze keuken leerde: je moet durven proeven en durven experimenteren. En dus de energietransitie, circulaire economie en klimaatadaptatie zien als drie ingrediënten voor onze leefomgeving: hoe kunnen we dit goed combineren? Bij Platform31 zag ik dat juist dit experimenteren helpt om het metabolisme van de stad, inclusief alle onzichtbare verbindingen, bloot te leggen. Voordat je immers logisch kunt koppelen, moet je weten hoe alles op elkaar inwerkt, het grotere geheel én de kleine onderdelen kunnen doorzien, met welke factoren, actoren, voorwaarden en tijdlijn(en) je te maken hebt en de doorvertaling naar de verschillende schaalniveaus kunnen maken. Systeemdenken is dan ook nodig in de keuken van stedelijke ontwikkeling.

Inmiddels is mijn periode van uitproberen klaar in de keuken van Platform31. Ik ga mijn opgedane kennis inzetten voor de ruimtelijke ontwikkeling van Almere en daarover ambtelijke en bestuurlijke opdrachtgevers strategisch adviseren. Een nieuwe kans met een nieuwe complexiteit en, belangrijker nog, om anderen te laten zien hoe je de complexiteit kunt omarmen. Daar gaat mijn basis – ook die vanuit Platform31 – zeker bij helpen.

evenwicht-c-paola-huijding
Evenwicht, tekening van Paola Huijding