Met welke bril kijk jij naar verouderde vakantieparken?

In de regionale leerkringen Aanpak Vakantieparken spreken we tientallen ambtenaren die ‘iets’ willen op verouderde vakantieparken. Heel interessant hoe binnen de gemeenten verschillende bloedgroepen anders naar dit ‘iets’ kijken. Ze hebben andere talen, andere brillen en ook andere doelen als het gaat om ‘hun’ vakantieparken. Ze realiseren zich dat ze elkaar hard nodig hebben, maar streven iets anders na.

We komen grofweg 3 brillen tegen (bij voorbaat excuus voor de karikaturen!). Ten eerste de ‘regeltjesbril’. Voor iemand van burgerzaken ziet de wereld er relatief eenvoudig uit: iets mag wel of iets mag niet. Het is aan hem of haar om dit zuiver te houden of anders zo snel als mogelijk de balans te herstellen. Hetzelfde geldt voor ambtenaren toezicht en handhaving. Regels zijn het primaire doel. Ten tweede komen we ambtenaren tegen met een ‘gebiedsbril’ op. Een vakantiepark moet voor hen als geheel goed functioneren. Deze bril hebben vooral ambtenaren op die zich bezig houden met ruimtelijke ontwikkeling, veiligheid en recreatie. De veiligheid en leefbaarheid van een park moet op orde zijn en het park moet goed functioneren zonder al te veel ingrijpen van de overheid. Als niet aan deze voorwaarden is voldaan moet er ingegrepen worden: handhaven, revitaliseren of transformeren! Het functioneren van het park is voor hen het primaire doel en de regeltjes en problematiek van individuen op de parken komen daarna. Ten derde komen we de ‘sociale bril’ tegen. Dit zijn de ambtenaren werkzaam in het sociale domein en natuurlijk zorg- en welzijnsprofessionals. Zij streven ernaar om kwetsbare mensen op de parken meer zelfredzaam te laten zijn. De regeltjes en functioneren van een park zijn voor hen secondair.

Alle deelnemers van de leerkringen zien het belang van een integrale aanpak van verouderde vakantieparken in, maar dan wel om het primaire doel van de eigen bril te bereiken. De handhaver ziet in dat een leeg geveegd recreatiepark daarna weer vol kan stromen. Hij wil niet dweilen met de kraan open. Een ambtenaar met gebiedsbril ziet in dat regels en de individuele benadering instrumenten kunnen zijn om het park beter te laten functioneren. De ambtenaar met de sociale bril ziet dat de cocktail van ondermijning, verloedering en sociale problematiek niet goed is voor de zelfredzaamheid van de kwetsbare individuen op de parken.
Balans tussen de drie brillen is ook essentieel om waterbedeffecten te voorkomen. De gebieds- en regeltjesbrillen hebben de neiging om problemen te verplaatsen als de sociale bril niet goed gedekt is. De sociale aanpak is echter kostbaar, vergt veel maatwerk (dus ingewikkeld) en inzet (dus tijd). De veranderingen in de zorg en de krapte op de woningmarkt maken dit een zoektocht die tijd gaat kosten. De andere domeinen staan echter te popelen om aan de slag te gaan op de parken.

Hoe te komen tot een goede lokale balans is de zoektocht waar we middenin zitten. Denkt u mee?