Kiezen voor vakantieparken

Onze gemeente kent veel prachtige natuurgebieden en drie middelgrote vakantieparken. We hebben een ruim aanbod qua cultuur, maar missen grote publiekstrekkers zoals de Efteling. Willen onze parken overleven, dan hebben ze dus innovatie en ondernemerschap nodig.

Bij twee vakantieparken is die drang naar overleven in de loop der jaren doorgeslagen naar een ander (veelal illegaal) gebruik, zoals bewoning en huisvesting van arbeidsmigranten. Na de vele berichten over bijvoorbeeld Fort Oranje is ook in onze gemeente meer aandacht gekomen voor onze vakantieparken. De provincie Noord-Brabant startte een pilot voor het vitaliseren van vakantieparken. We zijn daarop aangehaakt met de twee vakantieparken waarbij het recreatieve gebruik in onbruik raakte.

Op de twee parken is, buiten het blikveld van de overheid, de afgelopen jaren een dynamische samenleving ontstaan. Dat brengt mooie elementen, zoals wederzijdse zorgzaamheid en sociale cohesie, maar de parken vormen ook een opvangplek waar mensen niet de zorg krijgen die ze nodig hebben. Bovendien zijn bewoners vaak overgeleverd aan de grillen van de recreatieondernemers. En als overheid kunnen, mogen en willen we niet wegkijken van de situatie op de parken. We moeten onze verantwoordelijkheid nemen. Juist op parken waar mensen afhankelijk zijn van de eigenaar, waar zorgmijders verblijven en waar criminaliteit vrij spel heeft of kan hebben.

Wat kun je als gemeente dan precies doen? Dat kun je door de dynamiek van een vakantiepark niet op voorhand zeggen. Als hedendaags bestuurder moet ik de regie nemen, maar mag ik ook mijn ogen niet sluiten voor wat hier door de jaren heen is ontstaan. Dat is een uitdaging. Daarbij krijg ik ook met tegenstrijdige belangen te maken. Arbeidsmigranten en illegale bewoners gaan niet samen met recreatie. Moeten mensen die soms al jaren op zo’n vakantiepark verblijven nu ergens anders onderdak vinden? Dat wordt lastig voor hen. Willen we dan een vakantiepark omvormen naar een woonomgeving? Dat staat vaak weer haaks op de landschappelijke waarden die we proberen te beschermen. Welke keuze je ook maakt, er zijn altijd mensen teleurgesteld.

Uiteindelijk kozen we, in samenspraak met het college van burgemeester en wethouders en de gemeenteraad, voor een aanpak op drie pijlers:

  1. Parken moet veilig zijn en vrij van criminaliteit en overtredingen.
  2. Voor de bewoners die weg moeten, is een sociaal plan nodig.
  3. Er moet een ruimtelijke visie komen over de invulling van het park.

Uitgangspunt is dat de parken dus weer teruggaan naar de bestemming recreatie met exploitatie en inrichting. Blijkt dat geen haalbare optie? Dan moeten we toch ook ander gebruik overwegen. Per pijler vonden we partners die ons ondersteunen, zoals het Regionaal Informatie en Expertise Centrum (RIEC), de GGD en VNG. Inmiddels hebben we samen de eerste stappen gezet om onze vakantieparken weer een toekomst te geven. Op één park is een einde gemaakt aan de illegale bewoning en opvang van arbeidsmigranten. Met de ondernemer van het andere park zoeken we nog naar een haalbare invulling. Stapje voor stapje ontstaat zo weer een toekomst voor onze parken. We hebben nog een lange weg te gaan, maar het begin is er!

Aanpak vakantieparken

Platform31 houdt zich in 2019-2020 bezig met de aanpak van vakantieparken in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Op deze pagina delen we onze kennis met u.