Je zal maar een middeninkomen hebben en willen wonen

Eénmaal, andermaal.. verkocht! De huizenmarkt is booming en steeds minder huishoudens kunnen nog een geschikte koopwoning vinden. Daardoor groeit de behoefte aan meer huurwoningen in het middensegment. Een groot aantal van deze wannabee kopers is aangewezen op een huurprijs tussen 711 en 1000 euro. Helaas zijn er weinig van deze woningen. Het aandeel is verhoudingsgewijs erg laag ten opzichte van de sociale woningvoorraad en het duurdere woonsegment.

Er wordt hard gewerkt aan de groei van het middensegment. Belangrijke katalysators zijn de samenwerkingstafels onder leiding van Rob van Gijzel geïnitieerd door het Rijk. Deze tafels resulteerde in verschillende afspraken tussen gemeenten en andere partijen voor de daadwerkelijke realisatie van middenhuurwoningen.

In Nederland zijn huishoudens aangewezen op het middensegment als zij op jaarbasis meer dan 36.798 euro (prijspeil 2018) verdienen. Hierboven komen zij immers niet meer in aanmerking voor een sociale huurwoning van maximaal 711 euro. Uit ons onderzoek Ruimte voor middeninkomens blijkt dat een deel van de huishoudens met dat inkomen geen huur boven de 711 euro kan betalen. Sinds 2016 hebben corporaties gelukkig ruimte gekregen om de lage middeninkomens te huisvesten in hun sociale woningvoorraad. Huishoudens met een jaarinkomen van circa 40.000 kunnen in ieder geval tot 2021 in de sociale sector terecht. Helaas hebben gezinnen met dat inkomen nog steeds niet voldoende financiële ruimte om een huur van meer dan 711 euro te betalen. Zij zijn aangewezen op het middensegment maar kunnen het eigenlijk niet betalen. Tegelijkertijd constateren we in ons onderzoek dat er in de sociale doelgroep huishoudens zitten die wel voldoende bestedingsruimte hebben om een huur boven de 711 euro te kunnen betalen.

Vreemd toch.. dat er huurders zijn die een geliberaliseerde huur kunnen betalen en in aanmerking komen voor een sociale woning, terwijl er ook huurders zijn die niet in aanmerking komen voor een sociale woning en geen financiële ruimte hebben om een geliberaliseerde woning te betalen. Een betere begrenzing van de sociale woningvoorraad kan dit probleem oplossen. Een differentiatie van de inkomensgrenzen per huishoudenstype zorgt voor een eerlijkere verdeling van de sociale woningvoorraad en kan mogelijke betaalbaarheidsproblemen voorkomen. Het leidt ertoe dat huishoudens die de sociale sector nodig hebben daar ook voor in aanmerking komen.

Na een inkomensdifferentiatie per type huishouden veranderen de huishoudens die een beroep doen op het middensegment. Desalniettemin moet dit segment groeien. De samenwerkingstafels streven daarnaar. Zij pleitten ook voor een betere balans in de woningvoorraad op de lange termijn via een andere richting van het gehele stelsel. De differentiatie van de inkomensgrens leidt tot een eerlijkere verdeling van de sociale woningvoorraad. Dus ik zeg.. eenmaal, andermaal.. verkocht! Op naar een nog sterker woningstelsel met een voldoende en passend middensegment voor de huurders.