Een actiegroep voor bewoners in de energietransitie

Als bewoners niet georganiseerd zijn, heb je een probleem met het mobiliseren van de wijk. Daarom zou ik in élke wijk wel een actiegroep van bewoners willen. Nee, geen brave burgers die naar ons wensenpatroon zonnepanelen of energiebesparing regelen. Maar bewoners die hun éigen en collectieve belangen eens goed op een rij zetten en al die adviseurs en goedwillende energie-coöperaties én de gemeente en netbeheerder vertellen wat zij, als vertegenwoordigers van het bewonersbelang, aan eisen hebben.

In Gelderland kiezen we voor een stevige aanpak. Jaarlijks verdubbelen we met Wijk van de Toekomst het aantal betrokken wijken. Dat moet ook, want we hebben 800.000 woningen en 1600 wijken te gaan. Elke voordeur is er ééntje, en bewoners hebben geen knopjes waaraan we draaien om tot uitvoering te komen. De wijk, de straat en die duizenden gesprekken aan keukentafels, daar gaat het om! Daar wordt gesproken, getwijfeld, worden eisen geformuleerd en wordt nagedacht of het eigenlijk wel klopt wat die – waarschijnlijk goedwillende – adviseurs allemaal zeggen. Daar wordt het wijkproces dus gemaakt of gebroken. Vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard.

Daarom zat ik een week geleden op het kantoor van LSA bewoners, een organisatie van actieve bewoners die veel te maken hebben gehad met stedelijke vernieuwing en wijkenbeleid. LSA gaat voor sterke, leefbare buurten waaraan iedereen kan bijdragen. Waar alle partijen samenwerken op basis van gelijkwaardigheid. Waar initiatieven voor de buurt worden gewaardeerd en gefaciliteerd.

Met hen gaan we werken aan een pakket van eisen, een soort bewonerscharter. Zodat er vertrouwen is in volledige openheid en respect, sturing vanuit de wijk en gemeenschappelijke besluitvorming. Een duurzame aanpak die betaalbaar is voor iedereen, met rendement voor veiligheid, werkgelegenheid, gezondheid. Zodat de wijk er beter van wordt, en mensen met plezier én vertrouwen hun nek uitsteken en mee doen.

Meer informatie