Alleen lukt het niet

Huisvesting voor kwetsbare mensen en een goede leefbaarheid, daar staan corporaties, voor. Het is dan een pijnlijke constatering dat de leefbaarheid in onze wijken en buurten onder druk staat. Pijnlijk omdat, zoals wij bij Accolade vertellen, het belang van wonen is dat je ’helemaal je eigen plek’ hebt. Een plek waar je je thuis voelt en je veilig waant. Waar je jezelf kunt zijn en waar je relaties met buurtgenoten en anderen hebt of kunt aangaan.

Als corporatie lopen wij er tegenaan dat bij het huisvesten van mensen met verward en onbegrepen gedrag een dak boven het hoofd vaak niet genoeg is. Het voorbeeld van Frans spreekt voor mij boekdelen. Na een jarenlange opname in een GGZ-instelling sluit deze de deuren. Met begeleiding wordt een woning voor Frans gezocht. Hij vindt een gehorige twee-onder–een-kapper in een Fries dorp. Naast hem woont een jong gezin met kinderen van twee en vier. Frans heeft waandenkbeelden. Hij ziet allerlei personen die hem willen aanvallen en doden. Ze komen dwars door de muren heen om hem te grazen te nemen. Frans is doodsbang. Juist in het schemer, in het donker, in de nacht. Om zijn angsten het hoofd te bieden schreeuw, vloekt en scheldt hij voortdurend.

De impact op de buren is enorm. Zij zijn gefrustreerd en bang. Ze voelen zich door alles en iedereen in de steek gelaten. Door de GGZ, die vindt dat Frans zelfstandig kan wonen. Door Accolade, die Frans de woning aanbiedt. Door de politie, die na het bellen van 112 niet komt.
Wat mij raakt is de angst. De angst bij Frans en zijn buren. Jelly, onze medewerker wijken en buurten vertelt over de blik in de ogen van Frans die radeloosheid en verdriet uitstraalden.

We vragen veel van mensen. Van de buurt, van de omgeving. Iedereen moet zelfstandig kunnen wonen. Volgens mij is dat niet voor iedereen weggelegd. Een beschaafde samenleving biedt zelfstandigheid én bescherming. Sommige mensen komen het meest tot hun recht in een beschermende woonvorm. Dat gun ik hun.

Binnen Accolade zoeken wij daarin een balans. Dit doen wij door de methode de Straat is de Maat. Deze methode gaat over draaglast en draagkracht van straten. Niet alle probleemgevallen bij elkaar. Verdunnen. Ook werken wij aan een snelle signalering en het doorpakken bij problemen. Dat vraagt een stevige samenwerking tussen partijen die er toe doen, en volhardendheid: pas uit elkaar gaan als helder is wat er aan de hand is en wie de regie heeft.

Platform31 maakte samen met Aedes de publicatie ‘Overlast voorkomen in de wijk’ waarin u nog tal van voorbeelden van corporaties vindt die zich op verschillende manieren inzetten om te zorgen voor hun huurders met verward en onbegrepen gedrag én voor hun buren. Corporaties die zich inzetten voor het versterken van de leefbaarheid in de wijk. Ik pleit voor kennismaken. Begrijpen en begrepen worden zorgt voor meer ontspanning tussen mensen. En kijk dan samen hoe je betekenisvol voor elkaar kunt zijn. Met het snappen van de ander als basis. Want alleen lukt het niet.

Overlast voorkomen in de wijk

Deze blog is gepubliceerd in de publicatie ‘Overlast voorkomen in de wijk’.

De laatste jaren hebben woningcorporaties geregeld te maken met overlast in de wijk veroorzaakt door huurders die zorg of begeleiding nodig hebben. Hoe kunnen overlastsituaties worden voorkomen? Hoe kan samenwerking rondom personen met verward gedrag worden ingericht? Welke voorbeelden van preventieve aanpakken zijn er? En wat kan monitoring betekenen? De publicatie ‘Overlast voorkomen in de wijk’, opgesteld door Platform31 in samenwerking met Aedes, geeft antwoord op deze vragen.

In 2019 starten we een vervolg op het experiment Weer thuis in de wijk.