Contact

Annette Duivenvoorden

Annette Duivenvoorden

Projectleider

06 35 11 58 12

Netty van Triest

Netty van Triest

Senior projectleider

06 57 94 35 26

LinkedIn

In de besloten LinkedIn-groep ‘Experiment All-inclusive’ staat discussie en uitwisseling tussen de experimentpartners centraal.

Knelpunt: wet- en regelgeving

Onderdeel van het experiment 'All-inclusive pension'


Toewijzingsbeleid

Door het verhuren van zelfstandige eenheden in verzorgingshuizen kunnen corporaties en zorgorganisaties te maken krijgen met de wettelijke toewijzingsregels. Vanaf 1 januari 2011 moeten woningcorporaties minimaal 90% van hun sociale huurwoningen toewijzen aan mensen met een inkomen tot maximaal € 34.678 (belastbaar jaarinkomen van het huishouden). Als corporaties teveel woningen toewijzen aan mensen met een hoger inkomen, dan volgen er sancties.

College Sanering

Een zorgaanbieder die in een complex stopt met het leveren van intramurale zorg en overgaat tot verhuur van de kamer of het appartement aan een individuele huurder, moet dit melden aan het College Sanering Zorginstellingen. Dit hoeft niet voor elke eenheid te gebeuren maar kan op grond van het woningwaarderingstelsel (WWS) een keer gedaan worden. Daarbij hoort een berekening waarop het college dan een goedkeuring zal afgegeven met een prijs die voor alle gelijkwaardig te verhuren ruimtes overeenkomstig is. Het College Sanering Zorginstellingen verleent goedkeuring als de huurprijs tenminste 70% bedraagt van de maximale huurprijs op grond van het woningwaarderingsstelsel. Meer huur vragen mag, voor minder dan 70% dient het college expliciet goedkeuring te geven.

Bestemmingsplannen

Een lastig vraagstuk kan zich voordoen als het gaat om het bestemmingsplan. Voor een intramurale locatie staat in het bestemmingsplan vrijwel altijd de bestemming ‘maatschappelijke doeleinden’. Op het moment dat er op deze locatie zelfstandige verhuur gaat plaatsvinden, doet zich de vraag voor of de bestemming gewijzigd moet worden in ‘wonen’ of ‘wonen en maatschappelijke doeleinden’. Feitelijk is dit ‘wonen’ echter nog steeds voor dezelfde doelgroep bestemd. Het is aan de eigenaar van een woonzorgcomplex om de noodzaak van een bestemmingsplanwijziging te bespreken met de gemeente. Soms is de bestemming overigens al passend doordat er al aan- of inleunwoningen zijn gerealiseerd. Een eventuele bestemmingsplanwijziging kost geld (en tijd). Is er sprake van zelfstandige bewoning en heeft het zorgaanbod een ondergeschikte functie, dan is de bestemming ‘woondoeleinden’. Voert de zorg de boventoon, dan is er geen sprake van nagenoeg zelfstandige bewoning en ligt de bestemming ‘maatschappelijke doeleinden’ het meest voor de hand. De parkeernorm kan tevens een issue zijn.

Woningcontigenten

Wanneer eenheden zelfstandig verhuurd gaan worden zullen deze als woning geregistreerd moeten worden bij de gemeente. Gevolg hiervan is dat alle eenheden een eigen adres hebben. Waar voorheen de eenheden onder één adres vielen, heeft nu iedere eenheid een eigen adres en zijn de bewoners hieraan gekoppeld. Door deze registratie kan er een knelpunt ontstaan als het gaat om woningcontigenten.De provincie geeft aan hoeveel woningen een gemeente per bepaald aantal jaar mag toevoegen aan de woningvoorraad.
Een ander mogelijk nadeel van deze registratie is dat deze ook gevolgen kan hebben voor de lokale heffingen (bijvoorbeeld afvalstoffenheffing), zowel voor bewoners als de zorgaanbieder. Dit varieert echter per gemeente. In de belastingverordening van de betreffende gemeente is te vinden op welke wijze de definities voor bijvoorbeeld rioolheffing en afvalstoffenheffing zijn geregeld (verblijfsobject of adres). Ook de verbinding met de WOZ is nog niet vanzelfsprekend aangebracht. (bron: KCWZ)



P1060106
Fotograaf: Alex Schröder