Deel deze pagina via:

Contact

Nico van Buren

Nico van Buren

Programmamanager

06 23 01 28 28

Logo min IenM 234x66

Laat steden naar zichzelf kijken zoals winkelende oude dames doen

Esther Slegh, Platform31 – 9 oktober 2014

Smart cities heeft de aandacht van een steeds bredere groep mensen. Behalve professionals, ambtenaren, stedelijk adviseurs en politici, bereikt de technologische ontwikkeling van de stad nu ook burgers. Dankzij de media en een kleine groep vasthoudenden staan nieuwe ontwikkelingen zoals Uber, het bewaren van persoonsgegevens en de opkomst van robotica in de schijnwerpers. Opvallend is dat deze onderwerpen in de eerste instantie sterk geproblematiseerd worden en het gesprek over de ontwikkelingen maar langzaam op gang komt. Jammer, want de manier waarop we omgaan met deze nieuwe ontwikkelingen zal naar verwacht een grote invloed op onze toekomstige maatschappij hebben.

Dat dit gesprek maar zo beperkt op gang komt heeft te maken met de manier waarop smart city technologie wordt aangeboden. De glanzende afbeeldingen van hoogbouw waar groene plukken uit steken, de beloften van eindeloze besparing, efficiëntie en vooruitgang maken menig gemeenteambtenaar en wethouder hebberig. Smart cities is een product verworden. Een groeimarkt in tijden van bezuinigingen en teruglopende investeringen. Niet de stad zelf en haar bewoners, maar het toekomstideaal is uitgangspunt.

De ongrijpbaarheid en vermarkting van het begrip smart cities zorgen er mede voor dat het gesprek over de wenselijkheid ervan niet plaatsvindt. Ja, de keuze voor smart cities wordt in steden volmondig gemaakt, maar daar stopt het debat. Wat er vervolgens in dat kader wordt aangeschaft of ontstaat is eigenlijk niet zo belangrijk meer, zolang het maar inspeelt op de behoefte om te scoren met smart cities. Een inhoudelijk gesprek over de consequenties van het product, positief of negatief, blijft vaak achterwege of wordt geleid door sentiment en de argumenten van ‘believers’ en sceptici.

De haast en overgave waarmee de overheid zich op smart cities stort is naar mijn idee ongepast. Ik ben het ermee eens dat de technologische ontwikkelingen ongekende mogelijkheden bieden voor het verbeteren van stedelijk leven. Maar dat moet wel gebeuren met het welzijn van de bewoners en de stad als uitgangspunt. Zeker in tijden van schaarste, zowel financieel als in grondstoffen en energie. De ontwikkelingen gaan snel, maar dat geeft geen reden tot haast. Later instappen betekent niet dat je de boot mist.

Ik wil daarom pleiten om weloverwogen aan de slag te gaan met smart cities. Terug naar de stedelijke analyse, waarin een stad zichzelf onder de loep neemt en aangeeft wat de komende jaren nodig is om een nog leukere, gelukkigere en aantrekkelijke stad te worden voor bewoners. En met dat streven in gedachten gaat kijken hoe smart city technologie daarbij kan helpen. Ik pleit ervoor dat steden zich meer gaan gedragen als winkelende oude dames. Bewust van wie ze zijn, die weloverwogen een keuze maken waarvan ze weten dat het bij hen past en wat ze nog jaren zullen dragen. Anders dan tienermeisjes, die een budgetwinkel leegshoppen met in het achterhoofd dat idool waar ze vandaag op willen lijken.




tweets Smart Cities