Contact

Anne-Marie Rijssenbeek

Anne-Marie Rijssenbeek

Senior projectleider

06 57 94 37 65

Het verschil tussen de beleidstafel en de keukentafel

Praktijkstudie effectiviteit organisatievormen wijkteams


In een eerdere nieuwsbrief kondigden we de praktijkstudie aan naar de effectiviteit en efficiëntie van organisatievormen van wijkteams. Veel gemeenten werken met wijkteams. De uitgangspunten en principes zijn doorgaans vergelijkbaar. Zo beoogt men integraal te werken, over verschillende levensdomeinen heen. Een gezin, een plan, een regisseur is ook vaak een uitgangspunt, naast aanwezig zijn in de wijk en aandacht voor preventie. Dat klinkt goed. Maar wie scherpt kijkt – nu het stof van de eerste implementatie neerdwarrelt – ziet de eerste barstjes in de werkzame principes. Het klinkt mooi aan de beleidstafel, maar de praktijk aan de keukentafel blijkt toch weerbarstig.

Werkt het, écht?

Een voorbeeld. Wijkteams zitten in de wijk. Dat leidt tot intensiever contact tussen cliënten, zorgverleners, instituties als scholen en buurthuizen en de wijkteammedewerkers, zo is de gedachte. Er ontstaat zo meer betrokkenheid en zichtbaarheid van de ‘nuldelijn’, waardoor deze sneller en meer worden ingezet in de ondersteuning van bewoners. Hiermee is het goedkoper en beter. Ook zou het bijdragen tot eerdere signalering.

klik op afbeelding voor vergroting

Maar lukt dat ook? Lukt het contact te maken met alle hoeken en de gaten van de wijk? Of laat de ‘caseload’ daar geen ruimte voor? Passen de mogelijkheden van de nuldelijns ondersteuning eigenlijk wel bij de vraag van de cliënt?

De vraag stellen is hem in zekere zin beantwoorden. Er zijn diverse signalen dat duurzame betrokkenheid van nuldelijns ondersteuning moeizaam van de grond komt. Een keer boodschappen doen of helpen met de bonnetjes lukt vaak wel, maar structureel helpen is voor veel mensen toch een opgave. Daarbij is het voor professionals ook niet vanzelfsprekend om nuldelijns ondersteuning in te zetten. Men hecht van nature grote waarde aan de professionele ondersteuning. Daar is men immers voor opgeleid.

In de praktijkstudie zetten we het vergrootglas op dit soort aannames. Bij de inrichting van wijkteams is goed nagedacht over de vormgeving. Expliciet of impliciet liggen daar allerlei aannames onder. Doordat we dit doen, gebeurt er dat. Als we zo werken, gaan mensen zich op die manier gedragen. Deze aannames stoffen we af, leggen we op de tafel en toetsen we aan de praktijk. Waar zien we verschil tussen de beleidstafel (de aannames) en de keukentafel (de praktijk) en hoe komt dit? En wat kunnen we hiervan leren om de effectiviteit en de efficiëntie van de aanpak te verbeteren?

Spannend jaar

Een medewerker uit een voorloper-gemeente was er laatst heel duidelijk over: “Pas na vier, vijf jaar ging het echt lekker lopen. Toen gingen alle partijen om. Toen had iedereen de werkwijze in de vingers.” Terwijl voor velen het spannende er wel een beetje van af is. Het draait immers. Dat is een groot risico, want het werk begint nu pas echt. De komende tijd is het daarom zaak de vinger aan de pols te houden en waar nodig bij te sturen. Komen de principes uit de verf? Kunnen ze met voldoende kracht ingezet worden om de belofte van de wijkteams waar te maken? Welke aanvullende maatregelen zijn nodig? Of moeten we sommige verwachtingen maar gaan loslaten? De praktijkstudie biedt hiervoor de grondstof.

Doe mee

Voor meer informatie over dit project of aanmelden:

Wouter Vos – Wouter.Vos@Rebelgroup.com
Jochum Deuten – info@jochumdeuten.nl