Vernieuw het sociaal domein

Martien Kromwijk, wethouder sociaal domein – gemeente Bodegraven-Reeuwjk

Vorig jaar rond deze tijd maakte ik met een denktank van Platform 31 een aanbeveling voor de nieuwe raadsprogramma’s over het sociaal domein. Tot mijn verrassing werd ik daarna zelf wethouder, en bestonden mijn eerste maanden uit inwerken, het inkopen van zorg binnen de wettelijke kaders van zorg-continuïteit, het inrichten van een sociaal team, en een geweldige stapel verordeningen vaststellen. Je bent tenslotte wethouder, en die heeft een wet uit te voeren. Terwijl ik vanuit mijn achtergrond overliep van de vernieuwingsdrift.

Vanuit de gemeenteraad werd mij een column van Frank van Steenbergen (Drift) voorgelezen, met als kernzin: “Hoe te voorkomen dat we over een aantal jaar niet weer bij elkaar zitten rondom de zoveelste heilige graal van interventies tegen verkokering, hoge kosten en onmenselijke zorg”. Even slikken was dat, en ik beloofde in een blog te zullen reageren (bij deze dus…!).

Want terwijl alle wettelijk noodzakelijke acties in gang werden gezet, was de energie wel degelijk gericht op vernieuwing, het doorbreken van kokers, en het goedkoper maken van de ondersteuning, door het van de zorg naar welzijn te brengen, en van de instituten met dure hulp, naar simpele oplossingen in de leefwereld.

Komend jaar gaan we een lawine meemaken van nieuwe ondersteuning. Werkgevers zijn inmiddels al de buddy voor werkzoekenden, er is een intervisieplatform voor werkzoekenden onder de naam Werkvinden 2.0. en we richten een “werkbrigade”op van professionals in de dorpen. Er is een innovatielab waarbinnen “het huis-van-alles” ontstaat, met een mix van aandacht voor en door dorpsbewoners, kinderen, afgehaakte jongeren die weer meedoen en ouderen als dagbesteding. Er komt een grote voedseltuin met werk voor wajongers en als steunnetwerk voor mensen die uit de schulden komen.

En nog veel meer. Als maar de helft van al deze vernieuwingen slaagt, is het al heel veel. Maar of het alles met elkaar inderdaad de transitie oplevert naar een langdurig vol te houden nieuw stelsel van samenleven dat steun geeft aan wie dat (tijdelijk) nodig heeft – dat valt nog te bezien.