Niet onnodig geld rondpompen

In een ideale wereld zouden we niet nodeloos geld rondpompen en zou het raar zijn om de huurder z’n eigen huurtoeslag te laten bekostigen uit extra huurverhoging. In een ideale wereld zouden we de huur- en koopsector eigendomsneutraal bekijken, zonder de verstoringen van wet- en regelgeving. De valkuil die we graven met de vraag ‘wie is verantwoordelijk voor de betaalbaarheid van het wonen’, omzeil ik voor het gemak maar even. We kunnen immers afstuderen op die vraag en elkaar heel lang bezighouden – om in de tussentijd niet te bewegen. Laat ik het schuurtje dicht bij het huis, dan neem ik als vertrekpunt de tekst van het PBL; de huurtoeslag is een effectief instrument om betaalbaarheid te borgen. Wat dan op de zeef blijft liggen is de vraag of het huidige instrument eenvoudiger, beter, eerlijker, effectiever zou kunnen werken.

Wat dan het eerste bij mij opkomt is dat het nuttig zou zijn wanneer corporaties een prikkel zouden moeten hebben om gericht met huurtoeslag om te gaan. Naarmate het beslag op de huurtoeslag stijgt, zou de bijdrage van de individuele corporatie moeten stijgen, v.v. Het staffeltje dat dan ontstaat, tempert de uitgaven van de rijksoverheid en zet corporaties aan om doelmatig met huurtoeslag om te gaan. In de plaats van de verhuurdersheffing zouden corporaties dan een drempelbedrag aan de huurtoeslag zelf moeten bijdragen. Daarnaast zou het verstandig zijn om de rigiditeit van harde huurprijs- en inkomensgrenzen te verlaten.

Het zwaartepunt van het woonbeleid komt te liggen daar waar het logischerwijs thuishoort: lokaal. Gemeente en corporaties maken afspraken over de te huisvesten doelgroepen, de passendheid en de bijbehorende huurprijs- en inkomensklassen. De lokale woningmarkt is daarbij gebaat, corporaties hebben meer stuur in handen en de regeling voor de huurtoeslag is ontdaan van het open einde karakter. Uiteraard behoeft bovenstaande gedachte verdere uitwerking. Uiteindelijk is er veel mee te winnen. Voor de lokale woningmarkt, de huurder en woningzoekende, de corporatie en ‘last but not least’’ zeker ook de Rijksoverheid.

Lees het rapport Overstag met de huurtoeslag