Bijeenkomst over asielzoekers is begin van een gesprek

Nu een aantal bijeenkomsten over de komst van asielzoekers stevig uit de klauw is gelopen, zien veel gemeentes af van een plenaire bijeenkomst om bewoners te informeren. Begrijpelijk maar jammer. De bijeenkomsten zijn een onmisbaar middel om mensen uiting te laten geven aan emoties.

Het zijn afschrikwekkende beelden. De boze mannen die achterin de zaal staan te schreeuwen, de zaal die meejoelt en de bestuurder en insprekers die er maar niet doorheen komen. Soms moet de politie ingrijpen, bedreigingen via Facebook zijn een vast onderdeel geworden en het duurt even voordat de rust in het dorp weerkeert.

Zelf heb ik een aantal bijeenkomsten geleid over dit actuele onderwerp. Pittig is een understatement maar de politie hoefde niet in te grijpen. De woede van de meute gaat mijns inziens niet over asielzoekers. Mensen voelen zich verbonden in hun onzekerheid. Inkomen, huisvesting en zekerheden voor de toekomst zijn er onvoldoende en dat raakt mensen diep. Dat is waar emoties ontstaan. En als anderen dit ook zo ervaren is dat een welkom gevoel van solidariteit in onzekere tijden. Niet de asielzoekers zijn het probleem maar de onzekerheid die in de afgelopen jaren alsmaar groter werd.

Dus als je aan zo’n bijeenkomst begint om mensen te informeren over IS en Syriers en om te overtuigen van de noodzaak om anderen te helpen, zal de avond zeker mislukken. Feiten houden geen stand tegen al die emoties. Maar de emoties zijn voor de bestuurder een gegeven. Daar zul je iets mee moeten. Zonder een dergelijke avond zou die woede er wel eens op minder goed geregisseerde momenten en op onverwachte plekken uit kunnen komen. Mits goed georganiseerd en geleid kan een bijeenkomst helpen om grip te krijgen op gevoelens die er nu eenmaal zijn. Het is een begin van een gesprek tussen politiek en bevolking.

Marion van der Voort
Communicatieadviseur