Beter maatwerk dan centraal geregeld vanuit Den Haag

Iedereen is het erover eens dat de huursombenadering is bedoeld om de huur beter te laten aansluiten op de waarde en kwaliteit van de woning. Met als doel de grote verschillen die er nu bestaan tussen zittende en nieuwe huurders te verkleinen. Het experiment vergeleek dan ook twee varianten van de huursombenadering: een prijs-kwaliteit staffel (percentage van de maximale huur) en een staffel die prijs-kwaliteit én inkomensklassen combineert. Voor corporaties in gebieden met een ontspannen woningmarkt, waar relatief veel huurders een laag inkomen hebben, heeft de variant met een inkomensafhankelijke component een aantal nadelen. Dit speelt in elk geval in grote delen van Noord Nederland.

Door de inkomensafhankelijke component krijgt de huursombenadering een loterijeffect. De mate waarin prijs en kwaliteit van een woning op elkaar aansluiten is voor een belangrijk deel afhankelijk van wie er op dat moment woont. Hierdoor duurt het langer om een gelijkmatige prijs-kwaliteit verhouding te realiseren. Bovendien wordt de bijbehorende huurruimte in mindere mate benut en schuiven meer huurverhogingen door naar het moment van harmonisatie.

Door een inkomensafhankelijke huursombenadering wordt de huuropbrengst van corporaties afhankelijk van het inkomen van individuele huurders en krijgen corporaties belang bij het huisvesten van huurders met hoge inkomens. De passendheidstoets versterkt dit effect. Betaalbaarheid is in deze gebieden beter te regelen met een gematigd streefhuurbeleid en een beheerste toename van de totale huursom dan met een inkomensafhankelijke huursombenadering. Maatwerk is beter dan centraal regelen vanuit Den Haag.

Bovendien doet een inkomensafhankelijke component niet alleen afbreuk aan het oorspronkelijke uitgangspunt van de huursombenadering, maar verplicht corporaties min of meer ook om inkomens op te vragen. Dit betekent veel administratieve werkzaamheden, ontevreden huurders en veel bezwaren. De tijd die dit kost kunnen we ook aan zaken besteden die er echt toe doen. Daarnaast is de inkomensafhankelijke staffel ingewikkeld en niet aan huurders en medewerkers uit te leggen. Het maakt een huurbeleid gebaseerd op andere kwaliteitsaspecten dan het woningwaarderingsstelsel vrijwel onmogelijk.

Lefier, WoonFriesland, Elkien, Accolade en Thús Wonen.