Utrechtse Bondgenoten bestrijden sociale onrust in de wijk

Steeds vaker komen wijkbewoners in actie tegen de komst van een AZC, een GGZ-instelling voor psychiatrische patiënten of een opvangplek voor moeilijk opvoedbare jongeren. Het leidt tot sociale onrust. Om te voorkomen dat politie, gemeente en bewoners lijnrecht tegenover elkaar staan, bouwen zij samen aan een solide netwerk. Een interview met Rachid Habchi van Politie Eenheid Midden-Nederland en gastspreker tijdens de eerste leerkring ‘Sociale spanningen in wijken en buurten’ die Platform31 op 7 juni organiseert in Utrecht. Over het succes van Bondgenoten, een interventie die sociale onrust in de kiem smoort.

In 2015 werd de aanpak in heel Midden-Nederland uitgerold. Wat maakt Bondgenoten succesvol?

“Verbinden is een buzz-woord. Iedereen heeft het erover, maar zelden zitten ook echt de juiste gesprekspartners bij elkaar aan tafel. Ons uitgangspunt is hoe we onrust in de wijk structureel kunnen wegnemen. En hoe we problemen, zoals radicalisering, criminaliteit en polarisatie, vanuit diverse deskundige invalshoeken kunnen aanpakken. Een bondgenoot streeft bovendien naar gelijkwaardigheid. Dat proberen we zoveel mogelijk te bereiken door onze bijeenkomsten een informeel karakter te geven. We dineren bijvoorbeeld met elkaar, maar de onderwerpen die ter tafel komen zijn bloedserieus en gaan altijd over het gemeenschappelijke doel: de wijk zo veilig mogelijk maken.”

Wat mis je nog in de brede discussie over sociale spanningen?

“Veel gemeenten zijn nog terughoudend in het raadplegen van deskundigen in de wijk zelf. Neem een onderwerp als polarisatie, waarbij twee partijen altijd lijnrecht tegenover elkaar staan. Daartussen zit een grote stilzwijgende middengroep. Naar de mening van die groep wordt nauwelijks gevraagd, terwijl die een veel prominentere rol zou mogen hebben in het maatschappelijke debat. Bovendien is het veel effectiever om te focussen op wat zich in de wijk afspeelt, in plaats van te verzanden in landelijke of internationale discussies. Spanningen verdwijnen eerder als je de buurman kent, dan wanneer je alleen het journaal volgt.”

Wat is je advies aan beleidmakers en professionals?

“Door verschillende mensen structureel bij elkaar aan tafel te krijgen, ontstaat meer synergie tussen de gesprekspartners. Maak vervolgens een gezamenlijk een plan van aanpak en betrek bij de invulling ervan de juiste mensen met specifieke kennis uit de wijk, mensen die de ongeschreven regels kennen. Zodat áls er spanningen ontstaan, er een zodanig goede relatie is opgebouwd, dat alle bondgenoten gezamenlijk het verschil kunnen maken.”

Waar haal je zelf de meeste energie uit? En waar word je moedeloos van?

“Energie ontstaat als ik zie dat de mensen uit een wijk gezien en gehoord worden en daardoor het gevoel krijgen echt verschil te maken. Moedeloos word ik van ambtenaren die denken het allemaal wel te weten. Vandaag de dag is de burger vele malen deskundiger dan vijftig jaar geleden. Als we het hebben over veranderingen, dan is de overheid behoorlijk conservatief. Ze zou meer moeten nadenken over hoe burgers zelf hun verantwoordelijkheden kunnen nemen.”

Waarom is deelname aan de leerkring volgens jou een aanrader?

“De leerkring biedt de mogelijkheid om kennis op dit terrein te delen. Het wiel telkens opnieuw uitvinden kost veel tijd en energie. Als er andere partijen zijn met een succesformule, dan is het altijd goed om daarnaar te luisteren en daarvan de vruchten te plukken.”

U kunt zich nog inschrijven voor de Leerkring Voorkomen van sociale spanningen. Dat kan via onze agenda.