Gelijkwaardig aan tafel zitten met behoud van eigen rol

’’Ik denk niet dat we er uit gaan komen, hij denkt alleen maar in eigen belang, verzucht een onderhandelaar soms wanhopig. Zou de spreker in kwestie dan wel bezig zijn met het belang van de anderen aan tafel, of toch ook vooral met zijn eigen wensen? En is dat erg?

Meestal hoor ik deze klacht van een ambtenaar, die in onderhandeling is met private partijen of individuele burgers. Hij vindt dat alleen de overheid voor het algemeen belang kan staan. Daarbij blijft het vaak onduidelijk wat dat dan is, of wie er wel of niet bij ‘algemeen’ hoort. Toch is het niet zo vreemd dat dit geluid vanuit de overheid klinkt. Alle overheidslagen claimen de beste belangenafweging te kunnen maken, zij zien zichzelf boven de partijen staan. Als dit ooit zo is geweest, verandert dit beeld in hoog tempo. Overheden zijn een van de onderhandelpartners aan tafel, weliswaar met een heel specifieke rol, maar ook met eigen belangen. Een overheid aan de onderhandelingstafel is niet per definitie neutraal.

“Hij denkt aan zijn eigen belang”, is precies wat elke onderhandelaar te doen staat. Hij zit aan tafel om aan een overeenkomst te werken die zijn belang goed dient. Alle onderhandelaars aan tafel doen er verstandig aan om zich te realiseren dat dit voor iedereen zo is. Een overeenkomst wordt bereikt als alle belangen goed gediend zijn. Dat is niet eenvoudig, maar wel te leren. Door gezamenlijk de afwegingen te maken richting een duurzame overeenkomst kan de overheid gelijkwaardig aan tafel zitten met behoud van eigen rol.

Training

Kom naar de training Verbindend Onderhandelen op 21 en 22 november en leer hoe u de belangen achter uw standpunt kunt ontdekken, hoe u gezamenlijk de afwegingen maakt richting een duurzame overeenkomst en hoe u als overheid gelijkwaardig met behoud van eigen rol aan tafel kunt zitten.