Co-living: geen vloek maar een zegen

Normaal gesproken kijk ik met veel genoegen uit naar de eerste dag van het jaar, het moment, waar gezamenlijk wordt gedroomd over nieuwe kansen. Alleen voor huurders en verhuurders in Amsterdam, en mij persoonlijk was dit een zwarte dag.

Per 1 januari 2017 heeft de gemeente Amsterdam nagenoeg een einde gemaakt aan de verhuur van woningen voor woongroepen. Dit betekent dat starters en ouderen, die gezamenlijk een woning willen huren, buitenspel staan. Ook particuliere beleggers zijn getroffen door deze maatregel, want zij kunnen hun woning niet meer verhuren aan mensen, die graag in de stad willen wonen. En als zij wel groepen laten samenwonen, kunnen ze beboet worden.

Vreemd beleid, omdat hierdoor de druk op de woningmarkt verder toeneemt. Wat gebeurt als andere steden zullen volgen? Met de beleidswijziging steekt Amsterdam de kop in het zand voor de hedendaagse ontwikkelingen, die niet meer zijn tegen te houden. De ontwikkeling waar ik op doel is Co-living, dat in Amerikaanse en andere Europese steden volstrekt normaal is. Bekend onder de naam: Golden-Girls-concept of Friends-concept, vernoemd naar de populaire series uit de vorige eeuw, waarin een stel ouderen of young professionals samenwoont.

De gemeente Amsterdam bemoeilijkt dit concept, omdat samen wonen tot overlast kan leiden. Dat is een drogreden! Wat is nou het verschil tussen vier vrienden met een baan die een woning delen of gezin met twee kinderen? Ook ‘gewone’ gezinnen veroorzaken weleens overlast. Medebewoners spreken elkaar ongetwijfeld aan als één van hen overlast veroorzaakt.

Het zijn lang niet alleen studenten die samenwonen. In Amsterdam is bijna de stelregel: als starter op de arbeidsmarkt woon je samen en werk je veertig uur of meer. Dus tijd en energie om tot diep in de nacht te feesten heb je niet.

Aan woningdelen worden zware technische eisen gesteld. Juist in de oudere binnenstedelijke huizen waarom het gaat, zijn die onhaalbaar. Wat Vastgoed Belang het meest tegen de borst stuit, is dat er kennelijk andere eisen worden gesteld aan jongvolwassenen en ouderen ten opzichte van gezinnen.

Wat is eigenlijk die angst tegen Co-living? Je helpt hier immers mensen mee, die anders geen woning kunnen vinden of als vrienden graag willen samenwonen. Intensiever gebruik van woningen betekent bovendien dat er zo méér mensen in de stad kunnen wonen. Als iemand echt overlast veroorzaakt, moet dat worden aangepakt, maar niet over de rug van mensen die samen een huis willen huren. Pak overlast aan, en bevorder woningdelen!