Bouw met lef, bouw aan de stad

Ontwikkelaar ziet een groot leeg weiland. Ontwikkelaar denkt: koetje opzij, huisje erop. Maar dat is te makkelijk. Daar kom je anno 2017 niet mee weg. Niet als je met visie aan Nederland wilt bouwen. Niet als je echt iets moois wilt neerzetten waar we met z’n allen wat aan hebben.

Vooropgesteld: er zal flink gebouwd moeten worden. En nee, niet iedereen heeft als wens in een grote(re) stad te willen wonen. Maar Hamit Karakus legt met zijn stuk Verraad aan de stad de vinger op de zere plek. ‘Nee’ tegen Vinex-achtige wijken in het laatste groen dat we hebben. En een volmondig ‘ja’ op duurzaam bouwen en binnenstedelijk (her)ontwikkelen.

Kansen, uitdagingen, opgaven, complexe vraagstukken: je vindt ze allemaal in de stad. Bouw daar en je bouwt aan het mooiste bouwwerk waaraan je maar kunt werken: de toekomst. Loop door Rotterdam en je voelt het. Ambitie. Elan. De wil om er wat van te maken. Rotterdam zegt: “Ik ga mezelf opnieuw uitvinden. Ik ga een antwoord vinden op de vraag hoe we kunnen zorgen voor duurzame woningen, voor duurzame energie. Ik sta in de startblokken voor de next economy. Ik ga een antwoord zoeken op de vraag hoe we een steeds drukkere stad toch bereikbaar kunnen houden. Hoe we kunnen zorgen voor genoeg voorzieningen voor steeds meer mensen. En ik sta te popelen om te groeien.”

Niet groeien buiten de stadsgrenzen; niet groeien door groengebieden op te slokken. Nee, van binnenuit groeien. Groeien in kwaliteit. Door leegstaand vastgoed en verouderde woningen een nieuw, duurzaam leven in te blazen. En door nieuwe bouwprojecten die het uiterste vragen van alle partijen: gemeente, ontwikkelaars en bouwers. Laat ze hun mouwen maar opstropen en hun stinkende best doen, zegt Rotterdam. Investeer in de stad. Rotterdam zegt: “Laat die koeien in het weiland met rust. Bouw maar aan mij.”

En wie dat dan moet betalen? Wat Rotterdam betreft komt er een nieuw ISV. Gevuld met een ‘uitlegbelasting’, een bijdrage van de betrokken gemeenten, rijksfinanciering en medefinanciering door beleggers en/of pensioenfondsen. Afhankelijk van de waarde die daardoor ontstaat, is misschien ook een vorm van garantstelling denkbaar voor deze private investeringen of misschien een experiment met het delen van toekomstige stijging van de OZB-waarde.

Zoals Hamit Karakus zegt: binnenstedelijk en op bestaande locaties bouwen, kost de nodige tijd, creativiteit en inventiviteit. Gelukkig maar, want in een ander recept voor succes geloven we niet.

Bouwen in de stad, bouwen aan de stad, bouwen aan elkaar. Dát is pas bouwen met lef.